 | Nawigacja |  |
 | Polecamy |  |
 |
Oaza.pl Domowy Ko¶ció³ Krucjata Wyzwolenia Cz³owieka Ks. Franciszek Blachnicki Czytania na ka¿dy dzieñ Diakonia ¯ycia Duszpasterstwo Rodzin Diecezji Siedleckiej |  |  |  |  |
|
 | Domowy Ko¶ció³ - Pocz±tki |  |
 |
Pocz±tki Domowego Ko¶cio³a w diecezji siedleckiej siêgaj± wakacji 1973r. Wiosn± tego¿ roku ksi±dz wikary parafii ¶w. Józefa w Miêdzyrzecu Podlaskim Jerzy Zychora, zaproponowa³ nam udzia³ w 15-to dniowych rekolekcjach dla rodzin, w Kro¶cienku n/Dunajcem. Nie znaj±c formy tych rekolekcji, pojechali¶my wraz z 9-letnim synem Leszkiem, na III turnus. Brakowa³o nam wówczas jakiej¶ formy ¿ycia wspólnotowego w Ko¶ciele i formacji chrze¶cijañskiej. Byli¶my otwarci na wszystko co dobre, m±dre i piêkne. Okaza³o siê, ¿e ten nowy sposób spêdzania wolnego czasu, w grupie prze¿ywaj±cej swoje chrze¶cijañstwo, pog³êbiaj±cej wiarê, odkrywaj±cej prawa ¿ycia duchowego by³ porywaj±cy. Otworzy³ nam nowe perspektywy i nowe spojrzenie na otaczaj±cy ¶wiat.
A by³ to w ko¶ciele czas posoborowy, a w naszym kraju okres przepojony ideologi± komunistyczn±. Wielki g³ód Prawdy i Wolno¶ci, tu na tym przepiêknym skrawku polskiej ziemi-Kro¶cienku, móg³ byæ choæ w czê¶ci zaspokojony. Rekolekcje prowadzi³ osobi¶cie, twórca Ruchu tzw. ¯ywego Ko¶cio³a ks. prof. Franciszek Blachnicki. By³a to oaza wielka-obejmowa³a kap³anów, kleryków, siostry zakonne, katechetów, osoby doros³e i m³odzie¿. Do tych grup w 1973 roku do³±czy³y rodziny, w czasie trzech turnusów wakacyjnych.
Wszyscy wówczas mie¶cili¶my siê w kaplicy Dobrego Pasterza i na Kopiej Górce, w Namiocie ¦wiat³a i w kolejce na skromne posi³ki w ma³ej sto³ówce. Rodziny mia³y swoje zajêcia na zielonej trawce lub w stodole. Rodzinami opiekowa³ siê ks. Józef Wo³owiec, marianin. Wszystko co tu prze¿ywali¶my by³o dla nas nowe, kszta³c±ce, mobilizuj±ce, a zarazem bardzo radosne.
Oto wa¿niejsze nasze odkrycia:
- nowa forma wychowania religijnego, uwzglêdniaj±ca poznanie i stosowanie, prowadz±ca do samowychowania.
- metoda ma³ej grupy, tworzenie wspólnoty jako ¶rodowiska wychowania.
- szko³a liturgii, czynny udzia³ w misterium liturgicznym.
- otwarcie siê na dzia³anie Ducha ¶w., ruch charyzmatyczny.
- szko³a modlitwy, wspólnotowej i osobistej; odpowied¼ na S³owo Pana.
- ewangeliczna rewizja ¿ycia.
- apostolstwo ¶wieckich, ¶wiadectwo ¿ycia.
- prze¿ycia Ko¶cio³a jako wspólnoty.
- eklezjalno¶æ Ruchu, zwi±zek z hierarchi± Ko¶cio³a.
- has³a; Nowy Cz³owiek, Nowe ¯ycie, Nowa Kultura.
- duchowo¶æ ma³¿eñstwa.
- rodzina komórk± Ko¶cio³a, apostolstwo rodzin.
- sprawy ekumenizmu.
- Nowa Ewangelizacja, Ewangelia w piosence itp ...
Rekolekcje 15-dniowe oparte by³y od pocz±tku na prze¿ywaniu tajemnic ró¿añcowych i roku liturgicznego, ze szczególnym uwzglêdnieniem Sakramentu Chrztu, Pojednania i Eucharystii. G³ównym zadaniem tych pierwszych rekolekcji jak wydaje siê, by³o rozbudzenie potrzeby pog³êbiania wiary, prze¿ywania Eucharystii jako ¼ród³a i szczytu oraz Ko¶cio³a jako komunii osób. Jak pó¼niej zrozumieli¶my by³o to wprowadzanie w ¿ycie postanowieñ II Soboru Watykañskiego.
Rodziny pilnie uczestniczy³y we wszystkich ogólnych zajêciach dnia oazowego, a szczególnie ws³uchiwa³y siê w s³owa naszego za³o¿yciela, który mówi³ mo¿e monotonnie i nie³atwo, ale z odwag± i nieraz rewolucyjnie. Mia³ te¿ du¿e poczucie humoru (pogodne wieczory) i by³ bardzo ojcowski. Na zarzut w³adz o organizowaniu nielegalnych obozów odpowiada³, ¿e to w³adza nielegalnie nakazuje opu¶ciæ nam wynajête od górali mieszkania. P³acili¶my za górali kary i nie wyje¿d¿ali¶my na ¿yczenie w³adz. Program dla rodzin daleko odbiega³ od tego, który jest obecnie na rekolekcjach wakacyjnych. Po¶wiêcony by³ g³ównie ewangelicznej rewizji ¿ycia, a wiêc dotyka tych spraw, które prze¿ywaj± rodziny. Nowo¶ci± dla nas by³a praca z Bibli±. Podoba³y nam siê bezpo¶rednie rozmowy w ma³ych grupach i otwarto¶æ uczestników.
Ks. prof. Franciszek Blachnicki odwa¿y³ siê zapraszaæ na rekolekcje jako go¶ci lub jako uczestników protestantów z Holandii, Francji, Niemiec. Oni dzielili siê z nami swoj± wiar±, ewangelizowali piosenk±. Na jednych z pó¼niejszych rekolekcji dla rodzin, prowadzili nawet szko³ê biblijn±, jako jedno z zajêæ programowych. Na wzajem ubogacili¶my siê w swoj± wiarê, poprzez liczne ¶wiadectwa. To oni uczyli nas piosenek "Ojcze Chwa³a Tobie", "Postanowi³em i¶æ za Jezusem" po angielsku, a teraz ¶piewamy je po Polsku.
Po powrocie z pierwszej oazy do rodzinnej parafii powsta³ pierwszy kr±g rodzin prowadzony przez ks. Jerzego Zychorê . Jednak po roku pracy rodziny te nie zdecydowa³y siê i¶æ t± drog±, gdy¿ nie mia³y zamiaru wyje¿d¿aæ na rekolekcje.
Nasza druga oaza wakacyjna w 1974r. w Kro¶cienku utwierdzi³a nas na obranej drodze, pos³ugiwali¶my ju¿ jako animatorzy. Na tych rekolekcjach po raz pierwszy zjawi³a siê siostra Jadwiga Skudro i wziê³a rodziny pod swoj± macierzyñsk± opiekê. W prowadzeniu pomaga³a jej bardzo oddana Ruchowi Krystyna Kegel z Warszawy. Ks. Profesor Franciszek Blachnicki opracowa³ wraz z s. Jadwig± pierwsze materia³y dotycz±ce ma³¿eñstw w oparciu o duchowo¶æ ruchu Equipe Notre Dame, encyklikê Humanae Vitae i dokumenty soboru watykañskiego II. Zajêcia rodzin odbywa³y siê ju¿ na Jagielloñskiej, gdzie wizytê z³o¿y³ nam ks. bp. Tadeusz B³aszkiewicz.
Bogactwo prze¿yæ pierwszych rekolekcji w Kro¶cienku, dope³ni³o piêkno okolic, wêdrowanie na szczyty, sp³yw Dunajcem ca³ymi rodzinami i m³odzie¿±, dzielenie siê ewangeli±, modlitw± i ¶piewem na szlakach górskich. Zawsze by³ z nami ojciec F. Blachnicki - pe³en humoru, niestrudzony duszpasterz. Wspania³± turystk±, a tak¿e moderatork± doros³ych by³± tzw. "ciocia" z Lublina licz±ca sobie ok. 80 lat.
Spotyka³y siê wiêc tutaj 3 pokolenia w duchu rado¶ci i mi³o¶ci, a to ukazywa³o nam model ¿ycia w ³±czno¶ci z Bogiem i braæmi. Ten styl ¿ycia zapragnêli¶my przenie¶æ do swoich ¶rodowisk poszukuj±c odpowiednich rodzin.
W 1976 roku powsta³ nowy kr±g rodzin w Miêdzyrzecu Podlaskim, który przetrwa³ wiele lat. Pewne rodziny z niego odchodzi³y, a przychodzi³y nowe. Utrudnia³o to pracê, gdy¿ nie by³o nowych animatorów. My jako animatorzy tego krêgu, byli¶my automatycznie par± reprezentuj±c± nasz± siedleck± diecezjê na krajowych spotkaniach i dniach wspólnoty Ruchu ¦wiat³o-¯ycie. Kilka razy w roku odbywa³y siê formacyjno-organizacyjne spotkania w Lublinie, które prowadzi³ nasz za³o¿yciel. Tam pog³êbiali¶my te tre¶ci, które poznali¶my na rekolekcjach wakacyjnych. Wiele miejsca po¶wiêcano pracy nielicznych jeszcze krêgów i wymianie do¶wiadczeñ. Na lubelskich spotkaniach poznali¶my Elê i Stefana Ogrodników, którzy nale¿eli do pierwszego krêgu w Lublinie, prowadzonego przez ks. prof. F. Blachnickiego.
Coroczne podsumowania oaz wakacyjnych, w których uczestniczyli¶my, m. in. w Zakroczymiu 77r., w Podkowie Le¶nej 80r., w Maryninie k/Warszawy wielokrotnie w Czêstochowie- ukazywa³y nam dynamiczny rozwój Domowego Ko¶cio³a, w ró¿nych diecezjach.
W naszej diecezji drugi kr±g rodzin powsta³ w 1980r. w Wisznicach, dziêki Agnieszce Majewskiej, która wcze¶niej by³a w Kro¶cienku. Agnieszka i Kazimierz Majczynowie przyczynili siê do powstania krêgu w £osicach i W³odawie (1982r.). W £osicach pierwsz± par± animatorsk± byli Agata i Kazimierz Jakimiukowie, a Teresa i Bernard Szczygielscy za³o¿yli we W³odawie. W Radzyniu najpierw powsta³a oaza doros³ych prowadzona przez Pelagiê Lemiszewsk±, a z niej wy³oni³ siê kr±g rodzin prowadzony przez Mariê i Mieczys³awa Fijewskich, pó¼niej przez Aleksandrê i Stanis³awa Syryjczyków.
W Bia³ej Podlaskiej pierwszy kr±g powsta³ dziêki Janinie i Romualdowi Filipiukom. W Kamionce k/Sarnak pierwszy kr±g wiejski utworzyli Helena i Tadeusz Gontarczukowie. W £ukowie pierwszymi animatorami byli Helena i Stanis³aw Domañscy. II kr±g wiejski powsta³ w Podedwórzu dziêki Gabrieli i Januszowi Bilkiewiczom. W Siedlcach pierwszy kr±g powsta³ dziêki Krystynie i Szczepanowi Borutom oraz Wies³awie i Wies³awowi Safiañczukom. W Dêblinie m³ode ma³¿eñstwo wywodz±ce siê z oaz m³odzie¿owych Basia i Bogdan Stasiakowie tak¿e utworzyli pierwszy kr±g rodzin.

Wa¿nym wydarzeniem w naszym ¿yciu jak i Domowego Ko¶cio³a by³ udzia³ grupy ma³¿eñstw oraz m³odzie¿y w I oazie rzymskiej, w sierpniu 1979 r. Wcze¶niej, w czerwcu by³a I papieska pielgrzymka do Ojczyzny. Ojciec ¶w. Jan Pawe³ II po swoim wyborze zaprosi³ oazowiczów do Rzymu. Mieli¶my du¿e trudno¶ci z uzyskaniem paszportów. Lecieli¶my nie zorganizowan± oficjalnie grup±, ale razem. Poniewa¿ nie staæ nas by³o na pokrycie wszelkich kosztów, z pomoc± przysz³y nam siostry Urszulanki oferuj±c nam zakwaterowanie a za transport miejski i wyjazdy poza Rzym kto¶ za nas zap³aci³. Grupa liczy³a ok. 120 osób, w tym 3 ksiê¿y i dwie siostry zakonne. Siostra Jadwiga Skudro opiekowa³a siê rodzinami, a s. Hanna Grabska m³odzie¿± ¿eñsk±. Na tej oazie byli¶my razem z El± i Stefanem Ogrodnikami. Program oazy rzymskiej to III stopieñ oazy, prze¿ycie wspólnoty Ko¶cio³a. Tam by³ pierwszy kontakt z rodzinami z E. N. D. i z par± ma³¿eñsk±, odpowiedzialn± za ten ruch na ¶wiecie. Przeprowadzili oni z nami sesjê na temat duchowo¶ci ma³¿eñskiej i obdarowali pami±tkami.
Pobyt w Wiecznym Mie¶cie to ogólne i kameralne spotkania z ojcem ¶w., Msza ¶w. i ognisko w Castel Gandolfo, spotkanie z innymi ruchami odnowy (fokolarini, Marimento oazis), wêdrówki szlakiem aposto³ów i pierwszych mêczenników. Poza tym zwiedzanie licznych ko¶cio³ów, Muzeum Watykañskiego, wyjazdy do Asy¿u, na Monte Cassino itp. By³o to nie znane nam dotychczas prze¿ycie wspólnoty Ko¶cio³a w tak bliskiej ³±czno¶ci z jego G³ow±, Papie¿em- Polakiem. Ojcem duchowym naszej pielgrzymki by³ o. Andrzej Madej oblat MMP z Kodnia, który zna³ bardzo dobrze jêzyk w³oski, co mia³o znaczenie w trudnych sytuacjach. Przewodniczk± nasz± po Rzymie by³± s. Marta pracuj±ca w Radiu Watykañskim. Prowadzili¶my ró¿aniec i uczestniczyli¶my w liturgii Mszy ¦wiêtej radiowej dla rodaków w kraju i za granic±.
Po powrocie do Polski skorzystali¶my ze znajomo¶ci z o. A. Madejem i zaczêli¶my organizowaæ 1-2 dniowe rekolekcje w Kodniu. Byli tam m.in. uczestnicy z Lublina, Lubartowa, £odzi, Bia³egostoku. O. A. Madej mia³ szczególny charyzmat ewangelizacyjny, a tak¿e misyjny, by³ dla nas duchowym opiekunem wspó³pracuj±c z ks. Jerzym Zychor±, pierwszym nieoficjalnym moderatorem. On zawsze wybiera³ trudne odcinki pracy np. ewangelizacjê m³odych w Jarocinie, spotkania ekumeniczne m³odych w Kodniu, potem misja w Kijowie, a ostatnio samodzielnie na placówce watykañskiej w Tiurkiulanie, gdzie nie by³o w ogóle ko¶cio³a katolickiego.
Ela i Stefan Ogrodnikowi ju¿ w Kodniu uczestniczyli z nami w rekolekcjach (a potem wielokrotnie w Le¶nej Podlaskiej, Podedwórzu, W³odawie). Ks. Jerzy Zychora prowadzi³ oazowe grupy m³odzie¿y, ale zaj±³ siê równie¿ rodzinami. Pracowa³ kolejno po Miêdzyrzecu w £ukowie, Polubiczach i Bobrownikach. Tam gdzie on przebywa³ organizowane by³y o¶rodki oazowe dla m³odzie¿y, a w Bobrownikach powsta³ taki o¶rodek dla rodzin, gdzie owczarniê przerobiono na miejsce spotkañ rekolekcyjnych. Hodowane przez ks. Jerzego Zychorê owce s³u¿y³y m. in. jako baranki ofiarne na II stopniu oazy.

Kiedy o. A. Madej wyjecha³ z Kodnia, przenie¶li¶my nasze spotkania diecezjalne z ks. J. Zychor± do Le¶nej Podlaskiej. Przez wiele lat nasze rodziny, choæ nieliczne wyje¿d¿a³y na rekolekcje 15-dniowe do Kro¶cienka i innych miejsc w Polsce, a¿ w roku 1986 zorganizowany zosta³ I stopieñ oazy w Bobrownikach.
Od tej pory mogli¶my zapraszaæ rodziny z ca³ej Polski, a nawet z zagranicy do naszego o¶rodka. Nasza pos³uga animatorska pocz±tkowo poza diecezj±, to 4 oazy w Kro¶cienku, jedna z diecezj± ³ódzk± w Przysietnicy, z diec. lubelsk± w £ebuniach, a dalsze 3 oazy w Bobrownikach. Ostatnia w 1995 roku w rodzinnej parafii El¿biety w Komarówce Podlaskiej z ks. Henrykiem Skolimowskim.
W naszej diecezji wielokrotnie go¶cili¶my s. Jadwigê Skudro, która prowadzi³a w niepowtarzalnym stylu, z wielkim charyzmatem tzw. ORAR-y I lub II stopnia.
Wizytowa³a te¿ nasze diecezjalne o¶rodki i wyg³asza³a konferencje. Dwukrotnie z jej udzia³em go¶cili¶my pary z E. N. D na ORAR w 1986 i 1989 roku.
By³o wiele rado¶ci i po¿ytku ze wspólnych rozwa¿añ nad duchowo¶ci± ma³¿eñsk±. Frekwencja naszych rodzin oraz rodzin z s±siednich diecezji by³a imponuj±ca (na ile mog³a pomie¶ciæ Le¶na Podlaska).
Nale¿y jeszcze wspomnieæ o innych aspektach naszej pracy w Ruchu to w³±czenie siê od 1980 roku do Krucjaty Wyzwolenia Cz³owieka i propagowanie tej idei w Domowym Ko¶ciele, w rodzinach i ¶rodowiskach pracy np. w wychowaniu m³odzie¿y w duchu trze¼wo¶ci i abstynencji.
Skutkiem apostolstwa trze¼wo¶æ naszych rodzin rozpowszechni³y siê w wesela bezalkoholowe, a tak¿e inne uroczysto¶ci . Zasad± by³o, ¿e rodziny oazowe nie podawa³y nigdy alkoholu. M³odzie¿ widz±c buduj±ce postawy swoich rodziców, te¿ najczê¶ciej przyjmowa³a te zasady a niejednokrotnie wybiera³a radykaln± drogê ¿ycia kap³añskiego lub zakonnego. Mamy do¶æ du¿o powo³añ w znanych rodzinach oazowych.
Wszystkie pary za³o¿ycielskie krêgów wymienione wy¿ej bardzo aktywnie w³±cza³y siê do pracy na szczeblu diecezjalnym. Szczególnie Krystyna i Szczepan Borutowie wk³adali wiele pracy w przygotowanie ORAR-ów, rekolekcji oazowych i organizacji o¶rodka w Bobrownikach.
Zaproponowali¶my im podjêcie obowi±zków pary diecezjalnej. W tym czasie ju¿ naszym moderatorem by³ ksi±dz Marek Boruc , który zaakceptowa³ ten wybór. Odt±d zostali oni parê diecezjaln± po raz pierwszy z nominacji ks. Bpa Jana Mazura. Ruch DK w diecezji siê rozrasta³, wiêc potrzebne by³y struktury organizacyjne, jak kr±g diecezjalny, pary rejonowe i ³±cznikowe.
Dziêki bliskiej wspó³pracy i wielkiemu oddaniu ks. Marka Boruca i nowej pary diecezjalnej sprawy organizacyjne zosta³y dopracowane, za co nale¿y im siê wielkie uznanie i podziêkowanie.
My jako pierwsza para diecezjalna (nieoficjalna), nie mieli¶my tak zorganizowanej pracy, ani ¶rodków, mo¿liwo¶ci czasowych (oboje pracowali¶my zawodowo), aby wszystko dok³adnie zarejestrowaæ co by³o naszym udzia³em i to przedstawiæ. Raczej starali¶my siê nape³niæ tre¶ciami duchowymi i dzieliæ siê ze spotkanymi rodzinami, wiêcej by³o u nas spontaniczno¶ci ni¿ zaplanowanego dzia³ania. By³o wiele entuzjazmu wraz z podjêt± odpowiedzialno¶ci±. br>
Wybiegaj±c w tych wspomnieniach naprzód do roku 1994, który by³ og³oszony Rokiem Rodziny, mieli¶my szczê¶cie uczestniczyæ w Kongresie E. N. D w Fatimie w lipcu tego¿ roku. Ko¶ció³ w³±czy³ siê aktywnie w obchody Roku Rodziny pod has³em "Byæ rodzin± w Ko¶ciele i ¶wiecie", chc±c popieraæ obecno¶æ katolików w strukturach ¿ycia spo³ecznego i rozpowszechniaæ prawdziwe warto¶ci ma³¿eñstwa i rodziny. Obrady Kongresu by³y absorbuj±ce, trudne dla nas ze wzglêdu na barierê jêzykow±, choæ czê¶ciowo t³umaczone we w³asnym gronie. I znowu s. Jadwiga u³atwia³a nam liczne kontakty.
Mieli¶my wiele spotkañ w grupach miêdzynarodowych, a najbardziej ³±czy³o nas prze¿ywanie we wspólnocie liturgii eucharystycznej, czy nabo¿eñstw maryjnych. Kongres ten cechowa³a wielka otwarto¶æ uczestników i prawdziwa rado¶æ. Jednym z zobowi±zañ w END jest w³a¶nie rado¶æ. Ka¿de spotkanie powinno koñczyæ siê rado¶ci±. Rado¶æ to dawanie siebie jak twierdz±. Mieli¶my dostateczn± ilo¶æ czasu na osobist± modlitwê i na czuwanie w Kaplicy Zjawienia Matko Bo¿ej.
W trakcie trwania tej pielgrzymki byli¶my krótko w Lourdes, La Sallette i w Pary¿u w kaplicy Cudownego Medalika oraz innych ciekawych miejscach. By³a to wielka ³aska nawiedziæ 4 miejsca u¶wiêcone przez zjawienie siê Maryi w nie tak odleg³ych czasach.
Na tym jednak nie zakoñczyli¶my naszego pielgrzymowania z E. i S. Ogrodnikami. Pragnêli¶my zobaczyæ Ziemiê ¦wiêt±. I to zrealizowa³o siê dwa lata pó¼niej. Nawiedzenie miejsc naj¶wiêtszych dla nas, chodzenie ¶ladami naszego Pana umocni³o nas jeszcze bardziej w prze¿ywaniu zwi±zku ¶wiat³a Ewangelii i ¿ycia.

Podsumowuj±c nasze trwanie w Ruchu DK ju¿ przez 30 lat, widzimy jasno jakie jest Bo¿e dzia³anie przez s³abych ludzi. To, ¿e ruch oazowy rodzin tak rozrós³ siê w naszej diecezji zawdziêczamy Duchowi ¦wiêtemu, który pobudzi³ wiele rodzin i ksiê¿y do tej formy pracy i ¿ycia wspólnotowego. Dziêkujemy Panu za tych wszystkich ludzi, którzy w³±czyli siê w to dzie³o, zarówno prowadz±cych jak i uczestnikom, tym, którzy wprowadzali wskazania naszego Ruchu w ¿yciu rodzinnym daj±c innym ¶wiadectwo o Bo¿ej Mi³o¶ci. Jak Pan jest hojny w swej dobroci i mi³osierdziu dla tych, którzy Go kochaj±.
Chwa³a Panu. Alleluja
El¿bieta i Józef Korpyszowie
|  |  |  |  |
 | Komentarze |  |
 | Dodaj komentarz |  |
 |
Zaloguj siê, ¿eby móc dodawaæ komentarze.
|  |  |  |  |
 | Oceny |  |
|
 | Logowanie |  |
 |
Nie jeste¶ jeszcze naszym U¿ytkownikiem? Kilknij TUTAJ ¿eby siê zarejestrowaæ.
Zapomniane has³o? Wy¶lemy nowe, kliknij TUTAJ.
|  |  |  |  |
 | Losowa Fotka |  |
 | skrzynka_modlitwy |  |
 | Domowy Ko¶ció³ |  |
 | Ks. Marek Boruc |  |
 | Wolontariat misyjny |  |
 | Ostatnie Artyku³y |  |
|